Ogrody

Kalarepa

W przypadku zastosowania jako warzywo kalarepa jest cenną jarzyną. Posiada wiele wartości odżywczych oraz smakowych. Najwięcej witamin oraz soli mineralnych znajduje się w młodych liściach kalarepy. Kalarepa zawiera między innymi następujące witaminy i składniki: sód, potas, magnez, wapń, mangan, żelazo, miedź, fosfor, chlor, jod, karoteny, witaminę B1, witaminę B2, witaminę B3, witaminę C oraz następujące kwasy: kwas nikotynowy, kwas pantotenowy, kwas foliowy oraz kwas szczawiowy. Kalafior jest natomiast podgatunkiem kapusty kreteńskiej. Jest rośliną jednoroczną oraz należy do rodziny kapustowatych. Pochodzi z Cypru. Jeśli chodzi o łodygę, to pęd jest skrócony i walcowaty. Kiedy rośnie wytwarza tak zwaną różę. Różę stanowi zwarte skupienie skróconych oraz mięsistych pędów kwiatowych. Róże te mogą być w kolorze białym albo kremowym albo w kolorze zielonym. Z biegiem czasu róża ta rozluźnia się, a na jej obwodzie tworzą się kwiaty. Liście kalafiora wyrastają natomiast z dolnej części łodygi. Liście te częściowo okrywają kwiatostan, czyli tą różę, a czasem nawet przerastają ją. Kwiaty powstają na bocznych pędach, które wyrastają na obwodzie mięsistej róży. Kwiaty te są koloru jasnożółtego i są drobne. Owocem jest łuszczyna. Łuszczyna jest z kolei rodzajem suchego oraz pękającego owocu. Jest on suchy, długi oraz podzielony na dwie komory za pomocą błoniastej przegrody. Owocnia jest skórzasta. Kalafior ma zastosowanie jako warzywo. Jego część jadalną stanowią mięsiste skrócone pędy, czyli tak zwana róża.

Podobne artykuły

Szpalery
Jednym z elementów ogrodów francuskich były szpalery. Szpalery można powiedzieć, ze stanowiły główny składnik boskietów. Ponadto ich zadaniem było podkreślenie każdej części ogrodu. Szpalery tworzyły zielone mury, które chroniły od wiatru, jak również przysłaniały widok. Szpalery były formowane na różną wysokość. Zależne to było od miejsca oraz przeznaczenia. Wysokie szpalery były formowane w długie oraz szczelne korytarze. Założeniem tutaj było, że wysokość drzew musiała stanowić 2/3 długości alei. Z kolei szpalery półpełne, które zwane były również szpalerem włoskimi sadzono w jednym albo kilku rzędach. Szpalery te były sadzone w taki sposób, aby ich korony łączyły się, przez co tworzyły jedną całość. W tego typu szpalerach pnie drzew były dobrze widoczne, z tego też względu pnie tych drzew często bielono. Same drzewa sadzone były na wzniesieniach, jedno nad drugim. Natomiast w szpalerach ażurowych korony drzew przycinano, przez co pozbawiano je części gałęzi a pozostałe gałęzie formowano w odrębne gęste skupienia. Innym...

Aleje ogrodowe
W ogrodach francuskich znajdowały się tak zwane aleje złożone, które to składały się nawet z kilku szeregów drzew. Tych szeregów mogło być sześć. W ogrodach francuskich znajdowały się także aleje białe, czyli takie, które miały jasną nawierzchnię. Z kolei aleje zielone były zazwyczaj otwarte i posiadały zadarnioną drogę. Ponadto jednym z najważniejszych elementów ogrodu były tak zwane gęsie stopki, które składały się z trzech alei, które to z kolei zbiegały się w jednym miejscu. Kolejnym elementem ogrodów francuskich były boskiety. Wywodzą się ona z czasów renesansu. Boskiety były złożone z niewielkich lasków we włoskich ogrodach. Boskiety wysadzane były ponadto wysokimi oraz gęstymi drzewami, wśród których znajdowały się ścieżki, które to z kolei prowadziły do altan, rzeźb, czy amfiteatrów. Wyróżnia się następujące rodzaje boskietów: boskiety otwarte, boskiety szachownicowe oraz boskiety stale zielone. Boskiety otwarte, charakteryzowały się tym, że obsadzano drzewami tylko drogi oraz place, a resztę stanowiły trawniki. Boskiety szachownicowe charakteryzowały...

Gabinety jednownętrzowe
Gabinety jednownętrzowe znajdujące się w ogrodach francuskich posiadały niewielkie rozmiary, których głównym celem było spędzenie tutaj wypoczynku. Do takiego gabinetu prowadziło wiele dróg, a w jego wnętrzu znajdowały się ławki. Ściany takiego gabinetu złożone były z drzew jednego gatunku. Takie gabinety brały swoje nazwy właśnie od gatunków drzew, które tworzyły ściany gabinetu. Z kolei wielownętrzowe gabinety były tworzone wzdłuż wspólnej osi. Największy gabinet nazywany był gabinetem festynowym. W ogrodach francuskich znajdowały się także takie gabinety, które posiadały ukryte wejścia. Gabinety te były dostępne tylko dla wtajemniczonych. W gabinetach znajdowały się ławki oraz fontanny. Innym elementem ogrodu francuskiego były teatry ogrodowe. Otoczenie amfiteatrów stanowiły boskiety. W amfiteatrach wystawiano sztuki teatralne oraz grano koncerty muzyczne. Z kolei szpalery, które były ułożone w specyficzny sposób stanowiły kulisy oraz przedziały dla orkiestry. W pobliżu amfiteatru można było także spotkać okazałe rzeźby, jaskinie oraz wodospady. Kolejnym elementem francuskich ogrodów są labirynty. Labirynty złożone były z...

Rzeźby w ogrodach
Rzeźby znajdujące się w ogrodach francuskich możemy podzielić na następujące: rzeźby pełne, rzeźby dekoracyjne oraz wazony kwiatowe. Rzeźby pełne stanowiły samodzielne elementy, które były umieszczane zazwyczaj na parterach, w alejach, w niszach oraz w teatrach ogrodowych. Z kolei rzeźby dekoracyjne ozdabiały schody, altany oraz fontanny. Wazony kwiatowe znajdowały się na płotach oraz na balustradach. Rzeźby znajdujące się w takich ogrodach były wykonywane z różnych materiałów. Materiały te stanowiły: marmur, ołów lub brąz. Rzeźby ponadto były bogato złocone albo malowane białą farbą. Innym ciekawym i ważnym elementem ogrodów francuskich były zwierzyńce. Zwierzyńce były popularne w rezydencjach podmiejskich. Położone były w naturalnym lesie, który idealnie komponował się z zielenią w ogrodzie. Zwierzyniec był udostępniany do zwiedzania i prowadziły do niego drogi wytyczone bądź aleje, które były poprzecinane placami. Zwierzyńce zajmowały monstrualny obszar, a ich zwiedzanie zazwyczaj było połączone z polowaniem. Ostatnim elementem ogrodu francuskiego jest są menażerie, które towarzyszyły zazwyczaj zwierzyńcom. Menażerie...