Ogród

Ogród oznacza miejscem, które jest przeznaczone do uprawy roślin. Jest to pojęcie z dziedziny ogrodnictwa. Ogrody można klasyfikować na różnorodne sposoby. Ze względu na styl, ogrody dzielimy na ogrody angielskie, ogrody chińskie, ogrody francuskie, ogrody holenderskie, ogrody japońskie, ogrody włoskie oraz ogrody zen. Ogród typu angielskiego, czyli tak zwany park angielski był popularny od XVIII wieku. Typ tego ogrodu nawiązywał do ogrodów krajobrazowych. Park angielski cechował się charakterem nastrojowo-sentymentalnym. Posiadał elementy architektury, takie które nawiązywały do przeszłości, czyli na przykład były to sztuczne ruiny, obeliski, świątynie, antyczne bądź gotyckie budowle. Sami ogrodnicy potrafili wykorzystać naturalne aspekty miejscowe, gdzie zakładali swój ogród. Ogrody te nie posiadały sztucznych ogrodzeń, ale naturalne w formie żywopłotów, skał czy strumieni. Kolejnym typem ogrodu, jest ogród zen. Kompozycja ogrodowa złożona jest tutaj ze żwiru, piasku oraz kamieni. Miniaturową wersją tego typu ogrodów są bonseki. Bonseki są miniaturą krajobrazu, czyli góry, morza, jeziora czy wodospady, które są wykonane na płaskim naczyniu. Używa się do tego piasku, żwiru oraz innych drobnych kamieni. Bonseki są formą japońskiego ogrodu kamiennego. Ogród japoński często spotykany jest przy prywatnych domach, w parkach, przy świątyniach buddyjskich oraz shinto, jak również w pobliżu zabytków, takich jak zamki.

Podobne artykuły

Ogród japoński
Ogród japoński charakteryzuje się tym, że nie może być w nim widoczna ingerencja człowieka. Ogrody japońskie dzielą się na kilka typów, jednakże cechują się tymi samymi zaletami, jak harmonia, prostota, asymetria oraz elegancja. Dwa podstawowe style ogrodów to Tsukiyama, który charakteryzuje się małymi pagórkami, kamieniami symbolizującymi góry, stawami naśladującymi morza oraz jeziora i Karesantui, czyli styl, który charakteryzuje się suchym ogrodem ze żwirem przedstawiającym wodę, głazami przedstawiającymi wyspy oraz z grabionym piaskiem, który imituje uderzające w nie fale. Niezastąpionym elementem ogrodów japońskich jest woda, która to wnosi do ogrodu życie oraz ruch. Zdarza się, że woda w tego typu ogrodach jest zastąpiona nieregularną plamą jasnego żwiru. Niezbędny tutaj także jest kamień, który symbolizuje niezmienność oraz trwałość przyrody. Głazy, które są tutaj użyte do dekoracji ogrodu powinny mieć naturalną formę, taki sam kolor oraz fakturę. Jeśli chodzi o samą roślinność to głównym kolorem jest tutaj kolor zielony. Kwiaty stanowią tutaj jedynie...

Hiraniwa
Jednym z typów ogrodów japońskich jest ogród Hiraniwa. Jest to ogród, który projektowano na płaskim terenie. Główną cechą tego ogrodu jest dominacja cywilizacji nad naturą. Dominuje tutaj żwir oraz piasek, a roślinność oraz woda są tutaj w śladowej ilości. Przykładami tego typu ogrodów są następujące: ogród w Ryoanji w Kioto oraz ogród Daisen'in przy klasztorze Daitokuji w Kioto. Na terenie Polski znajdują się następujące ogrody typu japońskiego: Ogród Japoński we Wrocławiu, prywatny ogród japoński w Jarkowie koło Kudowy Zdroju, część Łódzkiego Ogrodu Botanicznego oraz ogród japoński Ibuki w Janowicach koło Bielsko-Białej. Ogród Japoński znajdujący się we Wrocławiu ulokowany jest w Parku Szczytnickim. Ogród ten został założony w latach 1909-1912. Obecnie ogród ten stanowi żywy fragment japońskiej kultury na terenie Europy. Z kolei ogród japoński w Jarkowie jest wykonany z tradycyjnym stylu japońskim. Ogród ten ma powierzchnię 1000 metrów kwadratowych. Ogród ten znajduje się we wsi Jarków w gminie Lewin Kłodzki....

Ogród francuski
Główny ogród typu francuskiego w pałacach umieszczany był za pałacem, z którego okien rozpościerał się przepiękny widok właśnie na ogród. Wzdłuż osi ogrodu znajdowały się elementy, które miały na celu podkreślić reprezentacyjność. Do tych elementów należały między innymi: strumyk, basen, aleja lub pawilon ogrodowy. W głębi ogrodu znajdowały się elementy charakterystyczne dla epoki baroku oraz rokoka, czyli na przykład labirynty, gabinety, boskiety oraz teatry ogrodowe. W ogrodzie takim uprawiano określone rośliny. Dla okresu baroku roślinność stanowiła rodzimy wachlarz botaniczny. Ponadto roślinność ta musiała się dać łatwo formować w różne kształty. W tego typu ogrodach dominowały przestrzenne formy geometryczne. Te gatunki roślin, które ciężko było uformować w określoną bryłę znajdowały swoje miejsce w dzikich częściach ogrodów. W celu jednorzędnego nasadzania drzew, czyli tak zwany szpaler używano następujących gatunków drzew: grab, lipa, buk, klon, wiąz, cis, bukszpan, jałowiec oraz ostrokrzew. Natomiast aleje wysadzano następującymi gatunkami drzew: dębami, wiązami, kasztanowcami, lipami, bukami, topolami...

Rośliny w ogrodzie francuskim
Wśród roślin ciepłolubnych hodowanych w ogrodach francuskich możemy wymienić między innymi:pomarańcze, cytryny, jaśminy, wawrzyny oraz mirty. W ogrodach hodowano także następujące gatunki róż: miesięczna, damaceńska, francuska oraz stulistna.. Na rabatach sadzono przede wszystkim byliny oraz pojedyncze żywotniki, bukszpany albo świerki. Ponadto z południowej Europy sprowadzano ówcześnie rzadko spotykane krzewy i drzewa, jak: lilak pospolity, jaśminowiec, ligustr oraz złotokap. Natomiast spoza Europy sprowadzono następujące gatunki roślin: jukka, cypryśnik błotny, sumak octowiec, perukowiec, morwa biała, sosna wejmutka, tulipanowiec amerykański, magnolia drzewiasta, hortensja krzewiasta, miłorząb dwuklapowy oraz biota wschodnia. Jednakże wszystkie byliny spełniały w tych ogrodach rolę drugoplanową. Do najważniejszych roślin sadzanych na rabatach należały między innymi: aksamitka, lewkonia, nagietek, wyżlin większy, ostróżka, rącznik, szarłaty, dzwonki, goździki, bławatki, chabry, kosaćce, jaskry, naparstnice, pierwiosnki, słoneczniki, stokrotki, fiołki oraz kwiaty cebulowe, wśród których warto wymienić hiacynty, tulipany, narcyzy, szachownice cesarskie, krokusy, śniedki, lilie oraz szafirki. Ogród francuski charakteryzuje się różnorodnością elementów, które składały się na...