Ogrody

Ogród francuski

Główny ogród typu francuskiego w pałacach umieszczany był za pałacem, z którego okien rozpościerał się przepiękny widok właśnie na ogród. Wzdłuż osi ogrodu znajdowały się elementy, które miały na celu podkreślić reprezentacyjność. Do tych elementów należały między innymi: strumyk, basen, aleja lub pawilon ogrodowy. W głębi ogrodu znajdowały się elementy charakterystyczne dla epoki baroku oraz rokoka, czyli na przykład labirynty, gabinety, boskiety oraz teatry ogrodowe. W ogrodzie takim uprawiano określone rośliny. Dla okresu baroku roślinność stanowiła rodzimy wachlarz botaniczny. Ponadto roślinność ta musiała się dać łatwo formować w różne kształty. W tego typu ogrodach dominowały przestrzenne formy geometryczne. Te gatunki roślin, które ciężko było uformować w określoną bryłę znajdowały swoje miejsce w dzikich częściach ogrodów. W celu jednorzędnego nasadzania drzew, czyli tak zwany szpaler używano następujących gatunków drzew: grab, lipa, buk, klon, wiąz, cis, bukszpan, jałowiec oraz ostrokrzew. Natomiast aleje wysadzano następującymi gatunkami drzew: dębami, wiązami, kasztanowcami, lipami, bukami, topolami oraz kasztanami jadalnymi. W przypadku obsadzania boskietów używano jesionów oraz innych gatunków drzew, które były typowe dla alei. Pomiędzy nimi sadzono pojedyncze drzewa takich gatunków, jak: głóg, bukszpan, leszczyna czy ostrokrzew. Z kolei na otwartej przestrzeni latem uprawiano roślinność ciepłolubną, która to na okres zimowy była przenoszona do do pomarańczarni.

Podobne artykuły

Ogród francuski
Główny ogród typu francuskiego w pałacach umieszczany był za pałacem, z którego okien rozpościerał się przepiękny widok właśnie na ogród. Wzdłuż osi ogrodu znajdowały się elementy, które miały na celu podkreślić reprezentacyjność. Do tych elementów należały między innymi: strumyk, basen, aleja lub pawilon ogrodowy. W głębi ogrodu znajdowały się elementy charakterystyczne dla epoki baroku oraz rokoka, czyli na przykład labirynty, gabinety, boskiety oraz teatry ogrodowe. W ogrodzie takim uprawiano określone rośliny. Dla okresu baroku roślinność stanowiła rodzimy wachlarz botaniczny. Ponadto roślinność ta musiała się dać łatwo formować w różne kształty. W tego typu ogrodach dominowały przestrzenne formy geometryczne. Te gatunki roślin, które ciężko było uformować w określoną bryłę znajdowały swoje miejsce w dzikich częściach ogrodów. W celu jednorzędnego nasadzania drzew, czyli tak zwany szpaler używano następujących gatunków drzew: grab, lipa, buk, klon, wiąz, cis, bukszpan, jałowiec oraz ostrokrzew. Natomiast aleje wysadzano następującymi gatunkami drzew: dębami, wiązami, kasztanowcami, lipami, bukami, topolami...

Rośliny w ogrodzie francuskim
Wśród roślin ciepłolubnych hodowanych w ogrodach francuskich możemy wymienić między innymi:pomarańcze, cytryny, jaśminy, wawrzyny oraz mirty. W ogrodach hodowano także następujące gatunki róż: miesięczna, damaceńska, francuska oraz stulistna.. Na rabatach sadzono przede wszystkim byliny oraz pojedyncze żywotniki, bukszpany albo świerki. Ponadto z południowej Europy sprowadzano ówcześnie rzadko spotykane krzewy i drzewa, jak: lilak pospolity, jaśminowiec, ligustr oraz złotokap. Natomiast spoza Europy sprowadzono następujące gatunki roślin: jukka, cypryśnik błotny, sumak octowiec, perukowiec, morwa biała, sosna wejmutka, tulipanowiec amerykański, magnolia drzewiasta, hortensja krzewiasta, miłorząb dwuklapowy oraz biota wschodnia. Jednakże wszystkie byliny spełniały w tych ogrodach rolę drugoplanową. Do najważniejszych roślin sadzanych na rabatach należały między innymi: aksamitka, lewkonia, nagietek, wyżlin większy, ostróżka, rącznik, szarłaty, dzwonki, goździki, bławatki, chabry, kosaćce, jaskry, naparstnice, pierwiosnki, słoneczniki, stokrotki, fiołki oraz kwiaty cebulowe, wśród których warto wymienić hiacynty, tulipany, narcyzy, szachownice cesarskie, krokusy, śniedki, lilie oraz szafirki. Ogród francuski charakteryzuje się różnorodnością elementów, które składały się na...

Partery ogrodowe
Partery ogrodowe, element ogrodu francuskiego, znajdowały się najbliżej domu właściciela. W skład parterów ogrodowych wchodziły rośliny kwiatowe. Dalszą część znajdującą się w głębi ogrodu stanowiły gabinety ogrodowe złożone z części drzewiastej oraz boskiety. Cały ogród był poprzecinany licznymi ścieżkami, które wysypane były kolorowymi kamyczkami. Partery były elementem ogrodu najbardziej ozdobnym. Wśród parterów można wyróżnić partery haftowe, gdzie znajdowały się różne gatunki kwiatów. Partery były miejscem, które wymagało ciągłej pracy. Te miejsca, które były mniej wystawione na ekspozycję zajmowały kwiaty większe oraz nisko strzyżone żywopłoty. Jednym z rodzajów parterów haftowych były partery kompartymentowe, które odznaczały się symetrycznymi ornamentami na planie kwadratu lub na planie prostokąta. Natomiast partery oranżeriowe charakteryzowały się dominacją drzewek oraz krzewów, które były wkopywane lub przenoszone z doniczkami w okresie letnim z pomarańczarni. Partery te wraz z otaczającymi je parterami kwiatowymi lub rabatami dawały niesamowity urozmaicający akcent. Rabaty były umieszczane w otoczeniu trawników. Większa ilość trawników znajdowała się...

Szpalery
Jednym z elementów ogrodów francuskich były szpalery. Szpalery można powiedzieć, ze stanowiły główny składnik boskietów. Ponadto ich zadaniem było podkreślenie każdej części ogrodu. Szpalery tworzyły zielone mury, które chroniły od wiatru, jak również przysłaniały widok. Szpalery były formowane na różną wysokość. Zależne to było od miejsca oraz przeznaczenia. Wysokie szpalery były formowane w długie oraz szczelne korytarze. Założeniem tutaj było, że wysokość drzew musiała stanowić 2/3 długości alei. Z kolei szpalery półpełne, które zwane były również szpalerem włoskimi sadzono w jednym albo kilku rzędach. Szpalery te były sadzone w taki sposób, aby ich korony łączyły się, przez co tworzyły jedną całość. W tego typu szpalerach pnie drzew były dobrze widoczne, z tego też względu pnie tych drzew często bielono. Same drzewa sadzone były na wzniesieniach, jedno nad drugim. Natomiast w szpalerach ażurowych korony drzew przycinano, przez co pozbawiano je części gałęzi a pozostałe gałęzie formowano w odrębne gęste skupienia. Innym...